Opublikowano: wtorek, 20, maj 2014 08:10
Autor: Agnieszka Baranowska

„Sukces nigdy nie jest ostateczny. Porażka nigdy nie jest totalna. Liczy się tylko odwaga.”
Winston Churchill

W tym roku tematem przewodnim V Międzynarodowej Naukowej Konferencji Coachingu był „COACHING TRANSFORMACYJNY JAKO DROGA DO SYNERGII”. To międzynarodowe spotkanie odbyło się w dniach 23-25 marca 2014 roku w Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie.  Podczas trzydniowej konferencji odbyło się szereg wykładów zagranicznych gości oraz prelekcje i warsztaty prowadzone przez ponad trzydziestu polskich ekspertów, menadżerów i coachów-praktyków.

fot. Agnieszka BaranowskaKonferencję rozpoczął wykład i warsztat Lucasa Derksa. Podczas wykładu „Transforming coaching from a word-game into a space-game” Lucas Derks poruszył  temat “przestrzeni mentalnej”. Ta idea pojawiła się na początku lat 80-tych i zwraca szczególną uwagę na wpływ przestrzeni na percepcję, poznanie i emocje człowieka.

Wszystko co istnieje we wszechświecie jest umiejscowione gdzieś w fizycznej przestrzeni. Umysł człowieka jest symulatorem rzeczywistości, więc tworzy trójwymiarowe krajobrazy reprezentacji umysłowych, które funkcjonują poza naszą świadomością. Jednak,  jeżeli spytamy kogoś o wskazanie w przestrzeni gdzie doświadcza np. „swojej teraźniejszości” lub „przeszłości” ma on intuicyjne poczucie właściwej odpowiedzi i potrafi wskazać to miejsce w przestrzeni. Praca coachingowa z „przestrzenią mentalną” klienta pozwala w szybki sposób poznać, kreatywnie doświadczać wewnętrznego prowadzenia i odczuć swoje najgłębsze wartości. Dzięki kartkom na podłodze, ustawieniu krzeseł, klient z łatwością może wejść w ważne dla niego stany wewnętrzne, może  odczuwać emocje i poprzez zmiany w swoim postrzeganiu może oddziaływać na  nie i je transformować.

fot. Agnieszka BaranowskaKolejnym zagranicznym prelegentem był Elmar Kruithoff z wykładem „Esencja transformacji – wprowadzenie do fokusingu i felt sense do coachingu”. Focusing jest procesem świadomości i wewnętrznego zachowania opartego na nieoceniającym kontakcie z czymś, czego doświadczamy, ale jeszcze nie potrafimy jasno wyrazić. Technika Focusingu może być stosowana w każdego rodzaju procesie od psychoterapii po coaching i zwykłą rozmowę. Elmar Kruithoff przedstawił cztery etapy włączania Focusingu do jakiegokolwiek stylu coachingu:

  1. Empatyczne podejście
  2. Obecność i język wspierający obecność
  3. Zaproszenie do zostania dłużej w kontakcie z wewnętrznym doświadczeniem i sprawdzenie go z odczuciem ciała
  4. Wspieranie klienta w pojawieniu się felt senses

fot. Agnieszka BaranowskaJohn Whittington w swoim wystąpieniu „Systemic coaching and constellations” ukazał podejście systemowe do coachingu. Zgodnie z tym podejściem – zakorzenionym w teorii systemów i systemowej terapii rodzinnej – opiera się ono na dwóch podstawowych zasadach. Po pierwsze, wszyscy ludzie są częścią jednego lub kilku systemów społecznych (rodzina, środowisko pracy, projekty, kręgi przyjaciół, kluby sportowe, itp.). Po drugie, zmiana jednej osoby w systemie zmienia cały system.

Podczas krótkich ćwiczeń można było zaobserwować jak działa coaching systemowy. Ruch, zmiana położenia w przestrzeni nas samych jak i drugiej osoby pomaga mentalnie wprowadzić zmiany w naszym postrzeganiu rzeczywistości.

MBraining to pionierskie podejście w coachingu oparte o modelowanie behawioralne oraz najnowsze odkrycia neurobiologii. Tomasz Misiak-Niedźwiadek przedstawił 3 mózgi jako „trzy inteligencje człowieka” mające charakter transformacyjny oraz umożliwiający szybkie i skuteczne podejmowanie decyzji, szczególnie w warunkach podwyższonego stresu.

Każdy z mózgów: czaszkowy, sercowy i jelitowy jest odpowiedzialny za inny obszar naszego działania. Główne kompetencje „głowy” to kreatywność, ciekawość, logika, strategia. Kompetencje „serca” to współodczuwanie, miłość, marzenia, radość, zaufanie, prawda zaś „brzucha” to odwaga, działanie, mądrość, ochrona. Jakość komunikacji między „głową”, „sercem” i „brzuchem” na fundamentalny  wpływ na optymalne funkcjonowanie człowieka w jego otoczeniu i na podejmowane decyzje.

W trakcie konferencji nie zabrakło także polskiej elity coachingu, zarówno wyższej kadry naukowej, jak i praktyków, którzy podczas kolejnych dwóch dni konferencji prowadzili liczne prelekcje i warsztaty coachingowe.

fot. Agnieszka BaranowskaDr Lidia D. Czarkowska poruszyła temat „Stawania się sobą” oraz zaprezentowała fazy przemiany, przez które przechodzi klient wraz z towarzyszącym mu coachem w procesie caochingu transformacyjnego. Podczas wykładu przedstawiła autorski model Homo Creator, stworzony w celu podnoszenia dostępu do osobistej mocy klienta, tak aby mógł on w pełni stawać się twórcą samego siebie i swojego życia.

Anna Syrek-Kosowska po raz pierwszy w języku polskim przedstawiła holistyczny Model Pełnego Spektrum Superwizji w Coachingu   – Full Spectrum Model of Supervision, FSM – opracowany przez Coaching Supervision Academy (UK). Model FSM może stanowić zarówno efektywne narzędzie rozwoju kompetencji coachów jak  tworzyć przestrzeń w superwizji dla  procesu transformacji coacha, superwizora, klienta i organizacji.

Mirosława Huflejt-Łukasik pokazała praktyczne przykłady transformacji na przykładzie coachingu zespołowego w firmie dla menadżerów średniego szczebla. O Team Coachingu jako o  narzędziu transformacyjnym mówili również Dagmara Miąsek i Krzysztof Bobiński w wystąpieniu „Team Coaching w budowaniu kultury innowacyjności- case study w Panasonicu”.

Anna Dąbrowska i Agnieszka Wiśniewska omówiły wyzwania coachingu transformacyjnego dla pokolenia Y. Celem wystąpienia było porównanie panujących powszechnie opinii na temat pokolenia Y z uzyskanymi wynikami badania jakościowego. Podczas wystąpienia, obie Panie, przedstawiły wnioski dotyczące obszarów pracy coachingowej z pokoleniem Y a także wskazywały na obszary porozumienia z pokoleniem X, które trafia na coaching dotyczący budowania współpracy na płaszczyźnie zawodowej z Pokoleniem Y.

fot. Agnieszka Baranowska Kazimierz Nalepa w wystąpieniu „Władza i wpływ w pracy zawodowej coacha Problemy klientów, strategie coachów” przedstawił style wpływu w relacjach. Każda relacja wywiera wpływ na osoby, które są w nią zaangażowane. Większość strategii jest stosowana nieświadomie i zależy do pragnień i potrzeb jakie mamy w danej chwili. Każde działanie daje efekty nie tylko zewnętrzne ale i wewnętrzne, więc warto być uważnym na to z jakiego poziomu działamy  jaki wpływ mamy na siebie i innych.

Kolejnym prelegentem który poruszył temat wpływu był Adam Dębowski z wykładem „Co  wpływa na wszystkich, a nikt o tym nie mówi. Czyli poczucie wartości a relacje i konflikty w pracy”. Jest kilka kluczowych czynników w psychice człowieka i firmy, które siedzą w cieniu, wpływają na wszystko, ale mało kto o tym wie, a jeszcze mniej sobie z tym radzić. Jednym tych z czynników jest poczucie wartości, które wpływa na podejmowanie decyzji, odwagę, budowanie wizji i pracę ludźmi. To jeden z fundamentów, bez którego wszystko potrafi się zawalić.

fot. Agnieszka BaranowskaBożena Wujec w swoim wystąpieniu poruszyła temat paradoksów decyzyjnych w coachingu. Edyta Ponarad odpowiadała na pytanie o konflikty w zespołach – „czy budują czy rujnują współpracę?” zaś Dagmara Głowacka poruszyła temat „co odróżnia transformację konfliktu od standardowych metod rozwiązywania sporów. Zbyszek Kieras poprowadził wykład wraz z warsztatami na temat: „Coachowanie autorytetu – inspiracje Ericksonowskie”.

Celem wystąpienia Lucyny Baca-Lönn „Metody Grafologiczne w Coachingu Transformacyjnym” była prezentacja autorskiej koncepcji zastosowania analizy grafologicznej w inicjalnej fazie procesu Coachingu Transformacyjnego. Swoją wiedzą z zakresu coachingu sportowego – który stanowi synergię pomiędzy pasją a efektywnością – podzieliła się Karolina Hajdukiewicz.

Wiesława Serkowska na przykładzie wyprawy do Indii wskazała na transformującą moc podróży coachingowej. Wystąpienie było krótką relacją „na gorąco”- zaledwie po kilku dniach od powrotu – z wyprawy z córką do Indii. „Coaching jest jak podróż, a świadoma podróż może być transformująca jak dobry coaching”. Ten wątek był pogłębiony w odniesieniu do doświadczeń transformacji i budowania synergii  w ośrodku medytacyjnym buddyzmu tybetańskiego w Himalajach.

W trakcie konferencji odbyło się także wiele praktycznych warsztatów coachingowych. Większość warsztatów miało na celu ukazanie praktycznego zastosowania wcześniej prowadzonych prelekcji. Nowością być warsztat dotyczący bezwysiłkowej transformacji prowadzony metodą Zen Coachingu przez Martę Obrycką.

Podczas warsztatów poprowadzonych przez Bożenę Wujec i Agnieszkę Baranowską na temat „Jak tworzyć kreatywne narzędzia coachingowe” uczestnicy mieli okazję zapoznać się z kilkoma ciekawymi kreatywnymi metodami pracy coacha, dowiedzieć się jak tworzyć własne karty i gry coachingowe oraz doświadczyć siły obrazu i metafory podczas sesji coachingowych.

fot. Agnieszka Baranowska

Uczestnicy mogli również wysłuchać panelu dyskusyjnego, gdzie głównym tematem było pytanie „od czego zależy głębia transformacji w coachingu”.

Prof. Adam Skibiński, Anna Ratajczyk, Piotr Filipczuk, Agnieszka Kasprzycka, oraz prowadząca panel dr Lidia D. Czarkowska chętnie dzielili się swoimi doświadczeniami w tym zakresie.

 „Zadaniem coacha transformacyjnego nie może być dokonywanie zmiany u klienta – byłoby to nadużycie wkraczające w obszar wolności drugiego człowieka. Proces przemiany wydarza się, kiedy klient jest gotowy, a zachwycającym zadaniem coacha jest bycie świadkiem tej przemiany..”- podsumowała na koniec dr Lidia Czarkowska, dyrektor Centrum Coachingu Akademii Leona Koźmińskiego.

Dopełnieniem konferencji było losowanie 10 testów Thomas TEIQue – Badających Inteligencję Emocjonalną oraz wielu książek, między innymi „COACHING TRANSFORMACYJNY JAKO DROGA DO SYNERGII” pod redakcją naukową dr Lidii D. Czarkowskiej, wraz z autografami wszystkich prelegentów.

W ciągu trzech dni konferencji można było porozmawiać z prelegentami oraz znaleźć odpowiedzi na wiele istotnych pytań dotyczących coachingu jako narzędzia transformacji we współczesnym świecie.